არმატურა არ გვჭირდება, ბეტონს ვჭიმავთ. ამერიკელისგან გავიგე, რატომ არ იბზარება მათი ეკონომიური საძირკველი

ოჰ, ეს ამერიკელები! ყველაფერს განსხვავებულად აკეთებენ ან, პირიქით, სხვებზე მეტი იციან ან აკეთებენ. მაგალითად, საძირკვლის მშენებლობის ტექნოლოგია აიღეთ. დღეს გიზიარებთ საძირკვლის მშენებლობის ორ განსხვავებულ მიდგომას კონკრეტული მაგალითების შემთხვევაში. ასევე გიამბობთ, რა ტექნოლოგიას მიმართავენ აშშ–ში საძირკვლის გასაკეთებლად.

პირველი შემთხვევა: ხის სახლის მშენებლობა ქალაქგარეთ

დამკვეთმა ქალაქში ბინა გაყიდა და ქალაქგარეთ ოჯახური ბუდის მოწყობა გადაწყვიტა. საშინლად არ გაუმართლა, რადგან ზუსტად მშენებლობის დაწყებისას სამშენებლო მასალებზე ფასი საგრძნობლად გაიზარდა. რა თქმა უნდა, მკაცრი ეკონომიის რეჟიმის ჩართვა მოუწია.

პირველი, რაზეც დაზოგვა გადაწყდა, საძირკველია. ლოგიკა მარტივია. სახლი ხის იყო, ანუ საძირკველში 4 არმატურის წნელი საკმარისია. მუშაობის პროცესში გაირკვა, რომ 30 მეტრი არმატურა არ ყოფნით. გადაწყვიტეს, რომ დამატებით არმატურა არ შეეძინათ. სახლის ტიხარი პირდაპირ მიწაზე დააყენეს.

მშენებლობის მიმართ ასეთ მიდგომას შეუძლებელია უკუშედეგი არ გამოეღო.

ამ არასაძირკველზე ხის სახლი მოათავსეს, შემდეგ აგურით დაფარეს. თავიდან უბედურების ნიშნები არ ჩანდა, მაგრამ უკვე გაზაფხულზე სახლს ცრემლების გარეშე ვერ შეხედავდით.

მე–2 შემთხვევა: აბანოს მშენებლობა აგარაკზე

ნაკვეთზე პრაქტიკულად ყველაფერი უკვე აშენებული იყო – სახლი, ავტოფარეხი, სხვა ნაგებობები. მათი აშენების შემდეგ ცოტა სამშენებლო მასალა დარჩა, რომელიც აბანოს ასაშენებლად გამოიყენეს.

აბანო 3×5 თხელი ძელის კაბინად იგეგმებოდა. საძირკვლის გასამაგრებლად 400 მეტრზე მეტი არმატურა გამოიყენეს. დამატებით, საძირკველი ლითონის მანჭვალით გააძლიერეს.

რა გამოვიდა საბოლოოდ? 1 წლის შემდეგ აბანო მფლობელს მხოლოდ ახარებდა. 2 წლის შემდეგ – ცვლილებები არ შეინიშნებოდა. მოგვიანებით ამ ნაკვეთის მფლობელი ამერიკაში ბავშვებთან საცხოვრებლად გადავიდა. აქ გაიგო, ამერიკაში საძირკვლის ჩასასხმელად სხვა მეთოდს იყენებენ. წარმოიდგინეთ, რომ 16×21 მეტრი ზომის სახლზე ადგილობრივი მშენებლები 40-ჯერ ნაკლებ არმატურას იყენებენ, ვიდრე მან საკუთარი აბანოსთვის გამოიყენა!

აი, შიშველი ფაქტი. საქმეში მხოლოდ 12 მ არმატურა ჩართეს. მომავალი ვერანდის და ბუხრის ადგილი დამატებით დიდი ჯოხებით გაამაგრეს. აღმოჩნდა, რომ აშშ–ში ასეთი მიდგომა ჩვეულებრივია. მით უფრო, სახელმწიფო ინსპექცია უპირობოდ იღებს.

ახლა ყველაზე მთავარი. როგორ ახერხებენ საძირკვლის გაძლიერებას? საკმაოდ საინტერესო და ეფექტური მიდგომაა.

საძირკვლის ყოველი მეტრის შემდეგ პოლიესტერით დაფარული სქელი გვარლი გადის. ამ ეტაპზე მათი გაჭიმვა აუცილებელი არაა. გვარლები უბრალოდ კიდია. როცა ყალიბი დამონტაჟებულია და გვარლები გაჭიმული, მშენებლები 6 საათში საძირკველს ასხამენ. მოგვიანებით ფირით ფარავენ. 2 კვირის შემდეგ სამშენებლო ინსპექციიდან სერიოზული ბიძია მოდის და მუშაობის ხარისხს ამოწმებს.

მომავალში საძირკველი რომც დაიბზაროს, წესის დარღვევა არ იქნება. ინსპექტორის თვალწინ ხდება ყალიბის დემონტაჟი, გვარლის ბოლოებს ტექნიკით ჭიმავენ. პროცესი მანომეტრით მკაცრად კონტროლდება, რომელიც 30000 psi მნიშვნელობას არ დაუშვებს. ამის შემდეგ გვარლების ბოლოებს ჭრიან. ამით საძირკვლის მშენებლობა სრულდება.

მაშინაც კი, თუ ჩამოსხმის დროს ბზარები იყო, შემდეგ აღარ ექნება. ეს შედეგი 1 მეტრი არმატურის გარეშე მიიღწევა!

ჩვენთან ასეთი ტექნოლოგია თანდათან პოპულარობას იძენს. მართალია, ჯერ მხოლოდ სხვადასხვა რთული და მნიშვნელოვანი ნაგებობებისთვის (ხიდი, მაღალსართულიანი შენობა, თაღი) გამოიყენება.

კიდევ რამდენიმე ციფრი, რომ ამ მეთოდის ეფექტურობა გაჩვენოთ. ამ მეთოდით გაკეთებული საძირკვლის დეფორმაცია 200%–ით მცირდება და ლითონის ხარჯი ზუსტად 60%–ით იზოგება. ვიმედოვნებ, რომ მალე ასეთ ტექნოლოგიას უფრო ხშირად გამოვიყენებთ. მას ხომ ბევრი უპირატესობა აქვს.